Roemrught Collegie D'Ouwe Tijers

12 december 2018

Het Collegie d'Ouwe Tijers van studentenvereniging Unitas bestaat een kleine eeuw. Twee oud-leden vertellen over hun tijd bij de vereniging. Wim Strubbe, lid van 1948 tot 1956, en Xandor Steenbergh, lid van 2011 tot 2015. Wat veranderde in bijna honderd jaar studentenleven?

Wim Strubbe (90)

Studie: Geneeskunde
Jaren ingeschreven als student/datum van afstuderen 1948 begonnen, artsexamen 10 oktober 1956
Lid van Collegie D'Ouwe Tijers van/tot 1948 - 1956
Wim Strubbe in 1951

Wim Strubbe

Waarom heb je voor een studie aan de UvA gekozen?

Mijn oorsprong ligt in Nederlands Indië waar mijn ouders, afkomstig uit Ouder-Amstel, mijn zuster en ik, geboren in Ned. Indië, woonden. We hebben op Java de oorlog met Japan, dat Indië bezette van maart 1942 tot augustus 1945, meegemaakt. Na terugkomst in Nederland maakte ik de HBS af in Rotterdam. Daarna ben ik bij mijn inmiddels teruggekeerde ouders in Amstelveen gaan wonen om geneeskunde in Amsterdam te gaan studeren. De gemeente Universiteit van Amsterdam, de latere UvA, was voor mij een logische keuze, omdat ik niet aan een christelijke universiteit wilde studeren.

Hoe kijk je terug op je studietijd?

Voor het eerste jaar, de propedeuse, was er het wekelijkse college in Artis van professor Ihle, die ons de ontwikkeling van de schedel uitlegde, vanuit de vroege dieren, zoals de haai, die nog een kraakbeenvis was, naar andere dieren met op het laatst de apen en de mens. Erg intrigerend! Ihle ging helemaal op in zijn vak, schreef op een groot bord met krijt alle namen op en veegde delen weg met zijn linker arm als het vol was. Zo konden wij alles beter in ons opnemen, dan nu met al die digitale middelen. Iedere student kreeg trouwens voor dit college gratis toegang tot Artis, daar hebben we vaak gebruik van gemaakt. Wel ben ik eenmaal gezakt voor drie maanden voor het vak Histologie van professor Heringa. Later heb ik nog met hem samengewerkt.

Tijdens de studie de Gemeente Universiteit Amsterdam, de voorloper van de UvA, heb ik met veel plezier het wekelijkse Studium Generale gevolgd, dat in de aula van de Oudemanhuispoort werd gehouden. Ik herinner me nog de beroemde voordrachten van professor Dr. H. Oldewelt. Ik kocht zelfs een boek van hem!

Hoe kijk je terug op je tijd bij de vereniging?

Een mooie tijd, maar er moest ook hard worden gestudeerd. Velen van ons hadden immers de nodige jaren verloren door de oorlog. In de Ouwe Tydt was er een hechte band tussen de members in manifestaties met genoeg bier en soms jenever. We kwamen eens per maand bij elkaar in een kamer van een member om bij te praten en te discussiëren. Het bier tapten we uit een ‘stoop’ van 5 liter. Op deze zogenoemde Kameravonden en de avonden op de sociëteit werd de basis gelegd voor een vriendschap voor het leven, tot op de dag van vandaag.

Waar en hoe woonde je?

Ik woonde op de zolder van mijn ouderlijkhuis tot mijn trouwen in 1954. Ik ging toen bij mijn schoonouders in Hilversum wonen, want je kon toen nergens een huis krijgen.

Was je (ook naast de studie) een actieve student?

Op de vereniging zat ik in het Kroegbestuur in 1950. Tussen de coschappen werkte ik op de Twentsche Bank in de Spuistraat, waar ik nota’s moest typen, en deed ik een zomerassistentschap in het Hilversumse Sanatorium Zonnestraal.

Wat heb je sinds je afstuderen gedaan en wat voor baan had je voor je pensioen?

Na mijn doctoraal examen in 1954, waarna ik de coassistentschappen begonnen, werd ik op 10 oktober 1956 arts. Ik heb daarna nog waargenomen als huisarts in Limburg, Zaltbommel en Loenen aan de Vecht. Daar had je toen nog geen vervolgopleiding voor nodig. Vanaf 1958 kwam ik in opleiding voor mijn Neurologisch-Psychiatrische Specialisatie bij de professoren Baan en Drooglever Fortuyn in het Groningse Academische Ziekenhuis. In april 1964 was ik  psychiater-neuroloog, ook voor kinderen en van 1965 tot 1991 werkte ik als Kinderpsychiater voor de afdeling Kindergeneeskunde in het Binnen Gasthuis en later het AMC. Sinds 1973 woon ik op de Lairessestraat, waar ik vanaf het begin ook praktijk aan huis had. Ik ben eind 2016, toen ik 88 jaar was, helemaal gestopt met de praktijk, nadat ik 60 jaar had gewerkt.

Wim Strubbe in 2018.

Wim Strubbe in 2018.

Welke meerwaarde had de vereniging D'Ouwe Tijers voor jou? Zijn er leuke anekdotes die je wilt delen?

In de jaren ‘49/’50 gingen we in het voorjaar met de nieuwe eerstejaars ergens in het land kamperen, de zogenoemde Kampeervakantie. Ik herinner me dat we met elkaar bij Sintmaartensvlotbrug in Noord-Holland verbleven en in een houten loods op de grond sliepen. We vertelden elkaar geheimen met een glas bier naast ons. Overdag gingen we over de duinen nog de koude zee in. Om daar te komen hadden we uren moeten fietsen, want in die tijd had nog niemand een auto, behalve de enkele member die de auto van zijn vader mocht lenen.

Heb je nog een speciale boodschap/uitsmijter?

Op een van de Kameravonden hielden de ouderejaars Jan van Overbeeke en Rob Mouw een referaat over het ‘Kinsey Report’ uit 1948 van de University of Indiana over de ‘Sexual Behavior of the Human Male’. De gegeven voorbeelden beïnvloedden de stemming op deze Kameravond enorm. Voor de huidige generatie zou dit referaat ook nog wel nuttig kunnen zijn, ook voor de dames trouwens!

Boekenkaft Collegie d'Ouwe Tijers

Ter ere van het bijna honderdjarig bestaan van het Collegie d'Ouwe Tijers is er een gedenkboek gemaakt. Het boek geeft een mooi beeld van ruim negentig jaar studeren aan de UvA. 

Xandor Steenbergh

Studie: Bachelor Europese Studies
Jaren ingeschreven als student/datum van afstuderen:

september 2011 - september 2015

Lid van Collegie D'Ouwe Tijers van/tot: 2010 - 2017

 

Xandor Steenbergh (rechts onder) in 2011 tijdens het jaarlijkse hockeytoernooi van Unitas.

Xandor Steenbergh (rechtsonder) in 2011.

Waarom heb je voor een studie aan de UvA gekozen?

Ik woonde al een jaar in Amsterdam voordat ik op de UvA kwam studeren. Ik wist toentertijd eigenlijk nog helemaal niet welke richting ik op wilde dus besloot ik een studie te volgen die heel breed was georiënteerd. Europese studies, een interessante studie waar ik heel veel vrije ruimte had om vakken zelf te kiezen en een vreemde taal (Spaans) te leren. Wat me heel erg aansprak aan de UvA was de authentieke sfeer van de Uni, met haar spraakmakende gebouwen midden in het hartje van de hoofdstad. Daarnaast vond ik de insteek van de studie, waarbij ik een groot deel van mijn vakkenpakket zelf kon samenstellen, heel gaaf. Ik koos ervoor om veel economievakken te kiezen, daar lag van nature mijn interesse. Ik kan mij de interessante colleges van docenten Paul Teule en Robin de Bruin maar al te goed herinneren.

Hoe kijk je terug op je studietijd?

Ik kijk er met een heel goed gevoel op terug, het is de tijd dat je voor het eerst op je eigen benen gaat staan. Nieuwe vriendschappen sluit, relaties aangaat en vooral heel veel leuke dingen doet. Ik werd zelf lid van Unitas Amsterdam, om mijn sociale leven in de hoofdstad een vliegende start te geven. Ik ging bij hét mannendispuut van Unitas (Ouwe Tijers) en liet mij voor een aantal jaar opslokken door het verenigingsleven. Ik kreeg al snel een kamer in West dankzij een van mijn dispuutsgenoten. Samen feesten, samen reizen én natuurlijk samen studeren was de komende jaren het devies. Naast de vele studentenbaantjes was ik ook een student die veel verschillende commissies deed voor de vereniging. Daarnaast kreeg ik de grote eer om het Dispuut een jaar te runnen als voorzitter. Wat ik met drie andere jaargenoten heb gedaan. Het jaar daarop ben ik ook een jaar lang samen met vijf toppers, die nog steeds hele goede vrienden van mij zijn, het dagelijks bestuur van Unitas geweest. Dat betekent een jaartje minder studeren en de kroeg runnen. Wat was dat een feest. Een jaar later studeerde ik af aan de UvA en kon ik mijzelf een Bachelor of Arts noemen. Na mijn Bachelor verhuisde ik naar de campus van Nijenrode in Breukelen, om een master in Finance te volgen. In Breukelen leek het alsof mijn studententijd gewoon weer opnieuw begon; ontgroeningen, weer eerstejaars zijn, feesten én natuurlijk studeren. Als kers op de taart kwam ik bij Disputum Ampikkelatorum, het enige herendispuut van Nijenrode.

Wat heb je sinds je afstuderen gedaan en wat voor baan heb je nu?

Tijdens de laatste maanden van mijn studie aan Nijenrode kreeg ik een baan aangeboden op het hoofdkantoor van de Rabobank in Utrecht als Projectmanager. Dit heb ik anderhalf jaar met heel veel plezier gedaan en heb ik ontzettend veel leuke en inspirerende collega’s leren kennen. In maart 2018 heb ik de overstap gemaakt naar een financiële functie binnen het bedrijf en werk ik nu als Business Controller met als aandachtsgebied de Nederlandse Zakelijke markt. Een functie waar ik mijn opgedane kennis uit mijn studies ongelofelijk goed bij kan gebruiken. Daarnaast woon ik inmiddels samen in Den Haag met mijn lieve vriendin, die ook aan de UvA heeft gestudeerd!

Welke meerwaarde had de vereniging D'Ouwe Tijers voor jou? Zijn er leuke anekdotes die je wilt delen?

Je focussen op meer zaken dan alleen je studie is volgens mij heel belangrijk. En je studententijd is een uitgelezen kans dit te doen. Door veel dingen te ondernemen naast je studie leer je om te gaan met druk, verantwoordelijkheid te pakken wanneer nodig en sterk in je schoenen te staan. En dat doe je de helft van de tijd nog tollend van de nacht ervoor! De setting van een dispuut of vereniging is daar dé kweekvijver voor om dat te doen. D’Ouwe Tijers verrijkte mijn sociale leven in Amsterdam enorm, elke week borrelden we met elkaar. We haalden we de grootste streken uit en gingen naar de leukste feesten, tot diep in de nacht.

Xandor Steenbergh in 2018

Xandor Steenbergh in 2018

Heb je nog een speciale boodschap?

Ik heb mijn studietijd vooral gebruikt om mezelf te ontwikkelen. Dat deed ik vooral door heel veel fouten te maken en vaak op mijn bek te gaan. Daar leerde ik simpelweg het snelste van. Dat zou dan ook mijn advies zijn aan studenten van de UvA. Spring in het diepe, stap uit je comfortzone en ga lekker veel fouten maken. En vergeet onderweg niet om heel veel plezier te hebben en je niet teveel druk te maken. Dat komt allemaal later wel!

Gepubliceerd door  Bureau Alumnirelaties en Universiteitsfonds